کیت لاین/سرویس ترجمه: برنارد واسیون ۶۲ ساله، حدودا چهل سال است که در کاخ الیزه پاریس، برای روسای جمهور فرانسه و میهمانان آنها آشپزی کرده است. او در چهارده سالگی در یک قنادی در مرکز فرانسه کارآموزی کرد و در هفده سالگی به پاریس رفت. قبل از آنکه در ۲۳ سالگی سرآشپز الیزه او را به آشپزخانه کاخ ببرد، ابتدا در سفارت هلند سپس سفارتهای سوئد و بریتانیا بعنوان آشپز کار می کرد. از ژرژ پمپیدو گرفته تا فرانسوا اولاند، واسیون به شش رییس جمهور و همسرانشان خدمت کرد. وی دو سال است که بازنشسته شده و در جنوب پاریس زندگی می کند و البته اکنون در منزل آشپزی می کند. با او گفتگویی انجام داده ایم راجع به کار در الیزه، رازهای آشپزخانه اش و قاشقهای کش رفته شده.


-موسیو واسیون، آیا کاخ الیزه واقعا مجلل و با شکوه است؟
او بله، آنجا یک قفسه جداگانه برای ظروف روکش طلا و نقره و قاشق چنگال تمام طلا وجود دارد. ظروف چینی آنتیک دویست ساله ای داریم با نقش های کار دست گل و پرندگان با حاشیه طلا که هر بشقابش ۱۰۰۰ یورو قیمت دارد. صدها ظروف اینچنینی وجود دارد. هر از گاهی برخی از آنها ناپدید می شوند. بعضی از بازدید کنندگان و میهمانان آنها را کش میروند، بیشترین کسری هایمان مربوط به قاشق چایخوری بود.
-باورش سخت است!
بله البته! آنها آن اشیا را لابد بعنوان یادگاری با خود می برند.
-آیا میهمانان همیشه از غذایی که برایشان آماده می کردید راضی بودند و بنظرشان خوشمزه بود؟ تا به حال شکایتی هم دریافت کردید؟
معمولا شکایتی نداشتیم اما یکبار یک اتفاق ناخوشایندی البته برای سرآشپز پس از من آقای گیوم گومز افتاد. در یک شام کاری دولتی با یک گروه چینی که اتفاقا پرزیدنت اولاند از سرآشپز تشکر هم کرد اتفاق افتاد. روز پس از آن خانم وزیر خارجه سابق به نخست وزیر گفت غذا خیلی منزجر کننده بود. متاسفانه در این لحظه دوربین ها روشن بودند و مردم از ماجرا خبر دار شدند. این بسیار اسف بار است که یک جمله کوچک کل زحمات تیم آشپزی را به باد میدهد. آماده سازی چنین شامی معمولا برای ما ۳ روز زمان می برد. البته ما میدانستیم که او این مطلب را برای خودشیرین کردن جلوی نخست وزیر گفته است. برای سرآشپز گومز این مساله غیرقابل تحمل بود و او استعفایش را نوشت ولی رییس جمهور اولاند استعفایشان را قبول نکردند و او به کارش ادامه داد. آن خانم هم اکنون کلا از صحنه سیاست فرانسه محو شده است.


-آیا برای تمام وعده های غذایی رییس جمهور آشپزی می کردید یا فقط وقتی میهمان داشتند؟
برای تمام وعده های غذاییشان برای مناسبتهای رسمی، برای خانواده شان وحتی در تعطیلات در ساحل ریویرا، برایشان آشپزی می کردم.
-در تعطیلات لابد فرصت بیشتری برای آشنایی و صحبت های غیر رسمی با رییس جمهور پیش می اید؟
نه به آن شکل! ولی یک صحنه ای الان به خاطرم آمد زمانیکه یک سرآشپز جوان بودم و در ساحل ریویرا در آشپزخانه ام مشغول آماده سازی شام بودم، ژیسکار دیستان که تازه به ریاست جمهوری انتخاب شده بود سراپا خیس و با لوازم غواصی ظاهر شد و به من گفت چند تا کلوچه داری؟ البته که چند تا بیسکوییت کره ای داشتم و به او دادم و او با رضایت به ساحل برگشت.
-چه تعداد همکار خانم و آقا در کاخ الیزه داشتید؟
۲۵ نفر کلا، اما هیچ همکار خانمی نداشتیم. والبته کارورزان زیادی که همیشه همراهمان بودند.-چرا هیچ آشپز خانمی نداشتید؟
مادام ژیراک همسر پرزیدنت ژیراک هیچ آشپز خانمی را در آشپزخانه کاخ نمی خواستند. به نظر ایشان حضور خانمها در آشپزخانه مشکل ساز میشد البته این نظر ایشان بود و ما هم تابع نظرشان بودیم.
-بنظرتان این عادی بود که خانمها نبایستی در آشپزخانه کاخ کار کنند؟
نه! اما در چنین کاخی خانمها معمولا رییس هستند و برای آشپزخانه تصمیم می گیرند.
-آیا همان روسا(خانمها) تصمیم می گرفتند چه غذاهایی در برنامه قرار گیرد؟
معمولا خود روسای جمهور نظر می دهند اما در برخی موارد خانمهایشان دخالت می کردند. مادام شیراک برای مثال همیشه در صحنه حاضر بودند و میخواستند حتی بدانند که چه بشقابها، کارد و چنگالی و دستمال سفره ای را برای برنامه ها مورد استفاده قرار میدهیم. او در تمام برنامه ریزی ها و آماده سازیهای برنامه های رسمی و انتخاب غذا و ظروف نظارت داشت .


-شام رییس جمهور معمولا چقدر طول می کشید؟
۵۰ دقیقه.
-البته این زمان زیادی برای یک منوی چهار بخشی نیست.
بله البته همه هر چهار بخش را نمی خورند. سارکوزی برای مثال همیشه پنیر را کنار می گذاشت تا در وقت صرفه جویی کند. یکبار حتی نهار با آقای اوباما تنها ۱۲ دقیقه طول کشید.
-این مساله باعث ناراحتی تان نشد؟ قطعا آن نهار کاری برایتان زمان و انرژی زیاده برده بود.
چرا بسیار نا امید کننده بود اما گاهی اینطور می شود و ما بایستی خودمان را تطبیق بدهیم.
-ایا هیچ وقت به این فکر کرده اید رستوران خودتان را داشته باشید؟
خیر! من در جوانی سریع پیشرفت کردم، به کاخ ریاست جمهوری راه پیدا کردم و مدت کوتاهی پس از شروع کارم، سرآشپز شدم بیشتر از این چیزی نمی خواهم.
-یک سوال دیگر، تا کنون شده در آشپزخانه عصبانی شوید و مثلا چیزی را به دیوار بکوبید؟
خیر! من از کودکی از والدینم یاد گرفتم چگونه خود را بتوانم با شرایط انطباق بدهم. پدرم املاک بزرگ کشاورزی را اداره می کرد و مادرم آشپز بود. او همان غذاهایی را می پخت که من الان میپزم البته برای تعداد کمتر. من یاد گرفته ام انسانهای متفاوت با خلقهای متفاوتی وجود دارند و من می بایستی قدرت تحملم را بالا ببرم در ضمن از ابتدا، کار در کاخ ریاست جمهوری را در ذهنم کاملا عادی تعریف کردم.


-رییس جمهور مورد علاقه تان کیست؟
همه شان(میخندد) اما رییس جمهوری که از نظر خوش مشربی و صفات والایش بخواهم نام ببرم ژاک شیراک است. شخصیت او را بسیار دوست داشتم، او عاشق غذا و همیشه آماده گپ و گفت بود.
-کدام رییس جمهور شما را کمتر از بقیه دوست داشت؟
نمی خواهم نامشان را ببرم.
-داستان صدف ها و رییس جمهور میتران چه بوده؟
(اخمهایش در هم رفت) آن صدفها همه تازه و صید همان صبح بودند اما سر میز صبحانه یک خانم سیاستمدار به میتران گفت این صدفها زیاد تازه نیستند! میتران اما علی رغم اینکه میدانست آنها صید همان صبح هستند، هیچ جوابی به او نداد. مسلما این برایم خوشایند نبود اما از طرف دیگر حرف ایشان اهمیتی هم نداشت. این مساله ممکنست برای هر رستورانداری پیش بیاید در صورتی که مشتری بر مساله ای اصرار بورزد که شما خود بهتر میدانید که صحیح نیست یا شما بایستی کوتاه بیایید یا به مشتری بگویید میتواند برود! اما در الیزه بارها این من بودم که میبایستی کوتاه می آمد!
-در زمان میتران یک اتفاق ناخوشایند دیگری هم افتاد، مرگ مشاور رییس جمهور
منظور شما سال ۱۹۹۴ خودکشی فرانسوا دِ گروسو در دفترشان، که درست کنار دفتر میتران بود. این اتفاق در حالیکه میتران در حال صرف شام رسمی بود افتاد. میتران از پشت میز بلند شد، رفت و نگاهی به آن صحنه انداخت و سپس آمد و شام را ادامه داد. من از این رفتار بسیار شوکه شدم که او چگونه توانست با دیدن این صحنه به غذا خوردن ادامه دهد. البته سیاستمداران با ما ها فرق دارند، آنها کارهایی را انجام میدهند که ما نمی توانیم، آنها احساسات و اشکهایشان را بروز نمی دهند.
-تشکر از شما برای گفتگو
مترجم: مسعود برزویی
منبع:faz.net.com

 *** تمامی مطالب متعلق به سایت کیت لاین است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع پیگرد قانونی دارد***

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *